पोस्ट्स

कैवल्यधाम

माझा जन्म दादर शिवाजीपार्क येथील दिवेकर हॉस्पिटल मध्ये झाला.   माझे बालपण माझ्या आजोळी गेले ,शिवाजी पार्क येथील तेव्हाच्या  शिवाजी पार्क रोड नंबर ३ येथे कैवल्यधाम नावाची एक सुरेख बिल्डिंग होती , ह्या बिल्डिंगचे मालक होते  बोनगाळे  कुटुंब प्रमुख काका बंगले ह्या नावाने ओळखले जात ,हि इमारत दोन मजली होती ,ह्या दोन मजली इमारतीत सर्वात वरच्या दुसऱ्या मजल्या वर मालक राहायचे ,पहिल्या मजल्यावर गुब्बी आणि शिवतरकार आणि तळ मजल्यावर आम्ही बोरकर आणि पालेकर अशी पाच कुटुंबे राहायची ,हि सुशीक्षीत आणि सुस्थित कुटुंबे तत्कालीन मध्यम वर्गीय समाजाचे प्रतिनिधित्व करत होती . आमची शाळा बालमोहन विद्यामंदिर उर्फ दादा मास्तरांची शाळा केवळ पाच पावलांवर आहे , ह्या शिवाजीपार्क परिसरातली बहुतेक कुटुंबे दादांशी एक भावनिक जवळीक साधून होती ,दादांच्या शाळेत मूळ गेले कि आई वडिलांची अर्धी जवाबदारी गेली असं लोकांना वाटायचे आणि ते खरंच होते आमच्या कैवल्यधाम मधली बहुतेक मुले ह्याच शाळेत शिकली आणि मोठी झाली माझा मामा वसंत मामा, कुमारदादा ,जयश्रीताई ,शैलामावशी ज्योत्स्ना मावशी आणि मी ...
अधिक वाचा

चेड्याचे फेणे

इमेज
-चेंडयाचे फेणे तोडूर ,बिणगे ,चेंडये ,अर्गे ,अवरसे ,हि कारवारच्या जवळची संपन्न खेडी ,भरपूर भात  शेती ,नारळी  फोफळी,आंबे ,फणस ,काजू ,कोकम आणि वटंबाची ,झाडे  यांनी हा प्रदेश झाकलेला होता ,त्याकाळातल्या संपन्नतेची  जी मोजमापे होती ती ओसंडून वाहणारी संपन्नता शेणैच्या घरात वाहायची ,शणै प्रदेशाचा राजा ,मुल्क खुदाका ,खुलक कंपनीका आणि अंमल  शेणैका  अशी अवस्था होती ,घराण्यात  शानभोगी  किंवा मामलतदारी  अथवा  सरकारी पदवी असली तर घराण्याचा मोठेपणा निर्विवाद असायचा ,त्यांचा उल्लेख  "मोठ्ठ घराणे ते "म्हणून केला जायचा ,अशी अनेक घराणी  ह्या परिसरात होती ,पुरुष शेती गाव आणि गावाचे राजकारण ह्यात मग्न असायचे आणि  स्त्रीया आंगण ,परसू ,नोकरचाकर ,अंगावरचे मण भराचे दागिने , वार्षिक सणवार ,आणि बाळंतपणे ह्यात मग्न असायच्या  हि अशी परिस्तिथी   होती . काळ बदलत होता ",उत्तम शेती ,माध्यम व्यापार आणि कनिष्ट नोकरी "ह्या म्हणीचा क्रमवार  पूर्ण बदलला ,नोकरीचे महत्व वाढले ,इंग्रजी शिक्षणाने सामाजिक गरजा  आणि...
अधिक वाचा

इंदुताई आणी गुरुदास मामा

इमेज
साठीचे  दशक ,  आईच्या नावाने एक पोस्टकार्ड न चुकता  मकरसंक्रांतीच्या आसपास  यायचे ,तेव्हा पत्रव्यवहार फक्त  प्रथमपुरुषीएकवचनानेच  व्हायचा , पण आईला येणारे हे पोस्टकार्ड  मात्र सौभाग्य लेणी लेउनच मिरवायचे., "अमुक अमुक दिवशी आमच्या कडे हळदी कुंकवाचा कार्यक्रम योजला आहे तरी आपणआपल्या मैत्रिणी लेकी सुना ह्यांना घेऊन जरूर यावे  आपली नम्र "सौइंदुमती गुरुदास  फेणे.ते पत्र  काही माझ्या संग्रहि  नाही पण  आठवणीत मात्र   कायमचे आहे .आजच्या  मराठीत  सांगायचे झाले तर हार्ड  कॉपी  नसली तरी सॉफ्ट कॉपी मात्रअजूनही रेकॉर्ड  वर आहे, इतक्या दशकांनंतरही डीलीट  न होता राहिली  आहे . इंदुताई माझ्या आईची  भाची  तिच्या मावसबहिणीची आवडूताईंची मुलगी ,आणि तिच्या मावसभावाची  गुरुदास भाऊंची बायको , आणि समवयस्क असल्याने जिवाभावाची मैत्रीण .माझ्या आईची आणि इंदुताईची  मैत्री अतूट होती,आपली मैत्रीण आणि नणंद ह्या दोनीही नात्याने  दोघीही एकमेकींच्या भावबंधनात त्या गुंतल्य...
अधिक वाचा

अरविंदमामा

   कैलासवासी ,दिवंगत , असे शब्द काही व्यक्तीचा  उल्लेख करताना आपण  वापरूच शकत नाही  कारण त्यांनी तुमच्या मनाच्या आलबम मध्ये त्यांचा जिवंत फोटोच चिकटवलेला असतो ,त्या फोटोला मनातल्या मनात का होईना  हार घालण्याची  हिंमतहि होत नाही कारण हार  फक्त  मृत व्यक्तींच्या फोटोला घालतात आणि काही माणसे तुमच्या साठी कायमचीच जिवंत असतात , अरविंदमा मा  हे असेच एक जिवंत व्यक्तिमत्व .  अरविंदमामा माझ्या आईचा भाऊ ",सक्खा की  मावस कि चुलत हे शब्द फेणे बोरकर कुटुंबात कधीच वापरातच नसतआणि  ,कारण ते मनातही येत नसत भाऊ अथवा बहीण , मोठा कि लहान हाच फरक असायचा , तो फरक शब्दातच   दृग्गोचर व्हायचा .  आपला हा समवयस्क भाऊ आईला फार जवळचा वाटायचा ,काहीकाळ मुंबापुरीत राहून हा भाऊ तिच्या जवळ"मुंबैक घरार घरे आसात"म्हणून सांगायचं तेव्हा त्याचा थोडासा हेवाही वाटायचा ,तिच्या मनातली त्याची लहानपणातली प्रतिमा तिने कायमची जपून ठेवली होती ,आणि त्या आठवणींच्या रमलखुणा वारंवार तिच्या शब्दातून उमटायच्या . हा आता सांगितलं तो आईचा भाऊ ,पण माझा अरविंद मामा ...
अधिक वाचा
अधिक वाचा

ज्या घरी हरी चा कर आहे त्या घरी हरी चाकर आहे,

इमेज
  ज्या घरी  हरी  चा  कर आहे त्या घरी  हरी चाकर आहे मी  लहानपणी माझ्या आजोळी शिवाजी पार्क दादर येथे   रहात होतो ,माझी शाळा बालमोहन विद्यामंदिर उर्फ दादांची शाळा ,आणि मी रहात होतो त्या घराचे नाव नाव  कैवल्यधाम. माझे  आजोबा  आईच्या मावशीचे यजमान श्री दुर्गराव कृष्णराव बोरकर हे त्याघराचे  कुटुंबप्रमुख होते ,त्यांना मी काका आजोबा ह्या नावाने  संबोधत होतो ,  मला ते नान्या  ह्या नावाने हाक मारत.त्यांच्या कडून एकलेल्या दोन ओळी मला अजूनही आठवतात      ज्या घरी  हरी चा कर आहे त्या घरी  हरी चाकर आहे, काका आ जोबांचे ते   शब्द  तअक्षय आणि अमर ठरले , कारण  मनीषा  सारख्या  एका कन्यारत्नाचा  तिथे जन्म झाला .   माझ्या वसंत मामा   आणि  मामी मंदाकिनी ह्यांचे  ते एकुलते एक अपत्य वडिलांची हुशारी आणि आईची व्यवहारचातुर्य  हे वारश्याने आलेले गुण आणि आजोबांच्या पुण्याइने  मिळालेली कुठल्याही प्रसंगाला यशस्वी पणे सामोरी जाणारी एक  प्रथम ...
अधिक वाचा
आनंदाचे  डोही आनंद तरंग  सुखी माणसाचा सदरा कोणी पाहिला आहे का नाही कारण त्याच्याकडे तो नव्हताच सुखी माण्सासाचा सदरा नाही बघितला पण एका सुखी व्यक्तीला बघितले आहे ती म्हणजे माझ्या धाकट्या भावाची सर्वेशची पत्नी प्रिया ,एक आनंदी मनमिळाऊ व्यक्ती. तिच्या चेहऱ्यावर मी कधीही नाराजीची पुसटशी रेषा हि बघितली नाही ,
अधिक वाचा